Psychische beperking
De snelst groeiende groep van Wajongeren is de groep van jonggehandicapten met een psychische beperking. Een psychische beperking betekent dat een jongere bijvoorbeeld ADHD of autisme heeft. Bij jongeren uit deze groep komen vaak gedrags- en communicatiestoornissen voor. Zij kunnen daarom vaak minder goed in groepsverband werken. Ze hebben veel begeleiding nodig om goed te kunnen functioneren. Juist omdat zij voor de werkgever en collega’s onbegrepen gedrag laten zien, is het moeilijk deze jongeren te plaatsen en aan het werk te houden. Vaak ervaren ze zelf problemen die verder niemand ziet of voelt.
Het is voor autistische jongeren niet alleen heel moeilijk om met anderen te communiceren, maar ook om dingen aan te nemen van een ander (van bijvoorbeeld de leidinggevende). Een werknemer met een autistiforme handicap voelt zich snel aangevallen en onbegrepen. Een jongere met ADHD wil heel goed zijn best doen. Als hij lichamelijk een intensieve baan heeft en een werkgever met begrip voor ‘uitbarstingen’, dan is een ADHD-er een harde werker. Maar vaak blijkt hij op de werkvloer een ‘ongeleid projectiel’ te zijn. Dan beweegt alles, dan heeft hij zomaar ruzie met iedereen, omdat hij- waar hij ook- komt de boel op de kop zet. Dan wordt er hard gepraat, chaos gemaakt en het echte werk komt niet uit zijn handen. Er zijn in Nederland bewonderenswaardige werkgevers die hiermee subliem kunnen omgaan: daar is de ADHD-er dan ook een harde werker. Als de uitbarstende energie in banen kan worden geleid, komt het er op de goede plek en op de goede manier uit. Het is niet eenduidig op welke plek in de maatschappij jonggehandicapten met een psychische beperking werkzaam kunnen zijn.
Het hangt sterk af van de geestelijke en lichamelijke vaardigheden van de betreffende persoon. Wel kan in het algemeen gezegd worden dat het voor iemand met autisme heel moeilijk, zo niet onmogelijk is, om in teamverband te werken. Ook is uit bovenstaande wel duidelijk geworden dat jongeren met ADHD enerzijds op hun werkplek voldoende mogelijkheden moeten krijgen om hun energie kwijt te kunnen raken, anderzijds dat ze ook weer niet teveel prikkels moeten krijgen aangezien ze dan doorlopend over hun toeren zijn.