Het verhaal van Dagmar
De intake is bij Dagmar thuis gepland. In een groot flatgebouw is er een klein appartement van haar. Ooit netjes ingericht, nu zo rommelig als het maar kan. Wat overheerst is de indringende sigarettengeur. Peuk na peuk wordt ook nu gerookt; het is spannend! Dagmar is als gezonde baby geboren, maar kreeg in haar eerste levensjaar een koortsstuip, zo hevig, dat het een beschadiging aan de hersenen naliet. De ontwikkeling van Dagmar vertraagde. En terwijl de andere kinderen uit het gezin de basisschool afrondden en een vervolgopleiding kozen, bleef de ontwikkeling van Dagmar ver achter. Het werd MLK-onderwijs en daarna Vormingscentrum.
In haar uitvoerende taken is Dagmar traag. In de omgang met mensen vindt ze het moeilijk anderen te begrijpen of te plaatsen. Dagmar blijkt op exact gebied best wel ontwikkeld: rekenen gaat haar aardig af. Het in elkaar zetten van meubels is haar hobby. Maar de brieven die de post voor haar brengt, gaan ongeopend op een stapel: lezen kan ze wel, maar het begrip is nihil.
Een aantal jaren is Dagmar werkzaam als vakkenvuller. Dat gaat goed. Dan ontmoet ze een jongen op wie ze smoorverliefd raakt. Alles heeft ze over voor haar vriend. Ze raakt zwanger. Wat de jongen betreft: met zijn liefde is het gedaan. Dagmar wordt alleenstaande moeder. Een hele klus waarbij ze pedagogische ondersteuning ontvangt. Ze woont nu begeleid. Als haar kind ouder wordt en naar school gaat, raadt de begeleiding aan werk te gaan zoeken. Immers dat ging goed voor ze haar kind kreeg. Voor de sociale contacten is het ook belangrijk. Dagmar wil opnieuw wel iets van vakkenvullen, of lopende band werk. Er wordt gezocht en gevonden: afwisselend werk namelijk: schoonmaken en lopende band staan in een klein bedrijf. Het blijkt voor Dagmar een gigantische klus haar moederschap te combineren met werk. Intensieve begeleiding is nodig om deze werkplek te behouden: de werkgever vindt haar erg langzaam aanvankelijk en denkt dat hij na drie maanden wel weer met haar stopt.
De jobcoach van Dagmar bezoekt het bedrijf intensief, werkt soms ook mee om bij Dagmar bepaalde handelingen samen te oefenen en zo te automatiseren. Intussen is de werkgever flexibel met de werktijden zodat Dagmar ’s morgens haar zoon eerst op school kan brengen. Hoewel het aanvankelijk niet te voorzien was: Dagmar vindt haar plekje in dit bedrijf!